ചരിത്രം

സാമൂഹ്യ-സാംസ്കാരിക ചരിത്രം

സംവത്സരങ്ങള്‍ക്കു മുമ്പ് ഇളയിടത്ത് സ്വരൂപത്തിന്റെ (കൊട്ടാരക്കര) ഒരു ഭാഗമായിരുന്നു വെട്ടിക്കവല. അക്കാലത്ത് വെട്ടിക്കവല പ്രദേശം സമ്പല്‍ സമൃദ്ധവും ഐശ്വര്യ പൂര്‍ണ്ണവുമായിരുന്നു. ഇളയിടത്തു സ്വരൂപത്തിലെ പല പണ്ടകശാലകളും കോട്ടകൊത്തളങ്ങളും വെട്ടിക്കവലയുടെ പ്രാന്തപ്രദേശങ്ങളില്‍ ആയിരുന്നുവെന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു. അവയില്‍ ചിലതിന്റെ അവശിഷ്ടം ഇപ്പോഴും വെട്ടിക്കവലയുടെ പരിസരങ്ങളില്‍ കാണാം. അവയിലൊന്ന് ഇപ്പോഴത്തെ കഴുവിടാന്‍കുന്നിന് സമീപത്തായിരുന്നു. അവിടെ വച്ചായിരുന്നുവത്രെ കൊട്ടാരക്കര രാജാവിന്റെ ശിക്ഷാവിധികള്‍ നടപ്പാക്കിയിരുന്നത്. ഒരുമിച്ചുള്ള ശൈവ-വൈഷ്ണവ പ്രതിഷ്ഠ വെട്ടിക്കവല ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രത്യേകതയാണ്. ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ വാതുക്കല്‍ ഞാലിക്കുഞ്ഞിന്റെ പ്രതിഷ്ഠയും ആരാധനയും ഇപ്പോഴുമുള്ളത് പുരാതനകാലം മുതലേ ജാതീയമായ ഉച്ചനീചത്വങ്ങള്‍ ഇവിടെ നിലനിന്നിരുന്നില്ല എന്നതിന്റെ തെളിവാണ്. ശ്രീപത്മനാഭസ്വാമി ക്ഷേത്രത്തെ പോലെ മഹാക്ഷേത്രങ്ങളുടെ പട്ടികയില്‍ വരേണ്ട ക്ഷേത്രമായിരുന്നു വെട്ടിക്കവല മഹാദേവര്‍ ക്ഷേത്രവും. വെട്ടിക്കവല മഹാദേവര്‍ ക്ഷേത്രത്തിലെ കഴുവിടാന്‍ കോവിലും പുരാതന കഴുവിടാന്‍ കൊട്ടാരവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഐതീഹ്യങ്ങള്‍ അനവധിയാണ്. കഴുവിടാന്‍ കൊട്ടാരത്തിന്റെ ഭരണാധികാരികള്‍ ഉണ്ണിത്താന്‍മാരായിരുന്നു. ഇളയിടത്ത് രാജസദസ്സിലെ ആസ്ഥാന കലാകാരന്മാരില്‍ പലരും വെട്ടിക്കവലയുടെ സന്തതികളായിരുന്നു. വെട്ടിക്കവലയുടെ പല വീരസന്തതികളേയും കൊട്ടാരക്കര രാജാവിന്റെ പടനായകന്മാരായി നിയമിച്ചിരുന്നുവെന്നാണ് കേട്ടുകേള്‍വി. രാമനാട്ടത്തിന്റെ ഉപജ്ഞാതാവായ കൊട്ടാരക്കര തമ്പുരാന്റെ കലാസംഘത്തിലെ ഗായകരുടേയും മേളക്കാരുടേയും കൂട്ടത്തില്‍ ഈ  നാട്ടുകാര്‍ പ്രമുഖസ്ഥാനം അലങ്കരിച്ചിരുന്നുവെന്ന് ഗണിക്കപ്പെടുന്നു. ഇളയിടത്ത് സ്വരൂപത്തിനെ വേണാട്ടില്‍ ലയിപ്പിച്ച മാര്‍ത്താണ്ഡ വര്‍മ്മ മഹാരാജാവിന്റെ കാലം മുതല്‍ വെട്ടിക്കവല ശ്രദ്ധിക്കപ്പെട്ടിരുന്നതായി സൂചനകളുണ്ട്. എന്തായാലും ശ്രീമൂലം തിരുനാള്‍ മഹാരാജാവിന്റെ കാലത്താണ് ആധുനിക വെട്ടിക്കവലയുടെ പിറവി. ഇന്ന് കാണുന്ന വെട്ടിക്കവല മഹാദേവര്‍ ക്ഷേത്രസമുച്ചയം പുതുക്കി പണികഴിപ്പിച്ചത് ശ്രീമൂലത്തിന്റെ കാലത്താണ്. കൂടാതെ വെട്ടിക്കവലയിലെ പുരാതന മിഡില്‍സ്ക്കൂള്‍ , വെട്ടിക്കവലക്കൊട്ടാരം, ഭജനമഠം തുടങ്ങിയ സ്ഥാപനങ്ങളും ശങ്കരന്‍തമ്പിയുടെ ഉത്സാഹവും പ്രേരണയും നിമിത്തമായി ശ്രീമൂലം തിരുനാള്‍ മഹാരാജാവിന്റെ കാലത്ത് നിര്‍മ്മിക്കപ്പെട്ടതാണ്. ചരിത്ര പ്രാധാന്യം ഏറെയുള്ള വെട്ടിക്കവലയുടെ ദേശീയോത്സവമായിരുന്നു പുരാതനകാലം മുതലേ വൃശ്ചികത്തിലെ അഷ്ടമിമഹോത്സവം. പ്രാചീന വടക്കുംകൂറിലെ വൈക്കത്തഷ്ടമിയോളം പെരുമയുണ്ടായിരുന്നു വെട്ടിക്കവല അഷ്ടമിമഹോല്‍സവത്തിനും. എന്തുകൊണ്ടോ പില്‍ക്കാലത്ത് വെട്ടിക്കവല അഷ്ടമിക്ക് പ്രതാപം മങ്ങി. സദാനന്ദപുരത്ത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന അവധൂതാശ്രമം മറ്റൊരു ബൃഹത്തായ സാംസ്കാരിക കേന്ദ്രമാണ്. ആത്മീയതയോടൊപ്പം ദശ്ശാബ്ദങ്ങളായി ആയൂര്‍വേദത്തിലും വിദ്യാഭ്യാസത്തിലും കൃഷിയിലും മഠാധിപതികള്‍ സമഗ്രമായ ശ്രദ്ധ പതിപ്പിച്ചിരുന്നു. തിരുവിതാംകൂര്‍ ഭാഗത്തുള്ള അതി പുരാതന മുസ്ളീംപള്ളികളിലൊന്നാണ് തലച്ചിറ വലിയപള്ളി. അഗ്നിസാക്ഷി എന്ന സാഹിത്യകൃതിയുടെ കര്‍ത്താവായ ലളിതാംബിക അന്തര്‍ജനം ഈ പഞ്ചായത്തില്‍ കോട്ടവട്ടത്ത് തെങ്കുന്നത്തു മഠത്തിലാണ് ജനിച്ചുവളര്‍ന്നത്. കവിയും കലാകരനും വാഗ്മിയുമായ വെട്ടിക്കവലനാരായണദാസ് കേരളക്കരയിലെ അറിയപ്പെടുന്ന സാഹിത്യകാരനായിരുന്നു. കഥകളിയും ഓട്ടന്‍തുള്ളലും കബടിയും ഭരതകളിയും വേലകളിയും കാക്കാരിശ്ശിനാടകവും പരിശ്ശമുട്ടുകളിയും കുത്തിയോട്ടവും ഈ പഞ്ചായത്തിന്റെ വിവിധഭാഗങ്ങളില്‍ ഉത്സവകാലങ്ങളില്‍ അരങ്ങേറുക പതിവായിരുന്നു. അവയെല്ലാം പഠിപ്പിക്കുന്ന കളരികളും ഇവിടെയുണ്ടായിരുന്നു. നാഗസ്വരക്കച്ചേരിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കലാശാലകളും ക്ഷേത്രപരിസരങ്ങളില്‍ പ്രവര്‍ത്തിച്ചിരുന്നു. അനുഷ്ഠാനകലകളുടെ വളര്‍ച്ച ഈ പഞ്ചായത്തിന്റെ മറ്റൊരു സവിശേഷതയായിരുന്നു. കോട്ടവട്ടം സി.കൃഷ്ണന്‍പോറ്റി, വെട്ടിക്കവല പി.കെ.ഗോവിന്ദപിള്ള, വെട്ടിക്കവല നാരായണനുണ്ണി, തലച്ചിറ ആര്‍.ഈശ്വരന്‍, വെട്ടിക്കവല എ.കെ.നാരായണന്‍വൈദ്യര്‍, തുടങ്ങിയവര്‍ അറിയപ്പെടുന്ന സ്വാതന്ത്ര്യസമരസേനാനികളാണ്. 1947-നു മുന്‍പുതന്ന തിരുവിതാംകൂര്‍ നിയമസഭയില്‍ ഒരു വെട്ടിക്കവലക്കാരന്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു. അന്നത്തെക്കാലത്ത് 25 രൂപ കരംതീരുവ ഉള്ളവര്‍ക്കുമാത്രമേ വോട്ടവകാശം ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു. അപ്രകാരമുള്ള 41 പേരുടെ വോട്ടുനേടിയാണ് നാട്ടുകാര്‍ക്ക് പ്രിയങ്കരനായിരുന്ന സി.കൃഷ്ണന്‍പോറ്റി എം.എല്‍.സി. ആയത്. കോട്ടവട്ടം മഠത്തില്‍ ലളിതാംബിക അന്തര്‍ജനത്തിന്റെ സഹോദരനായിരുന്ന ഇദ്ദേഹം അന്‍പതുകളിലും അറുപതുകളിലും കേരളരാഷ്ട്രീയത്തില്‍ നിറഞ്ഞുനിന്നിരുന്നു. വെട്ടിക്കവല ഗോവിന്ദന്‍വൈദ്യര്‍, ശങ്കരന്‍വൈദ്യന്‍, സദാനന്ദപുരം രാഘവന്‍പിളളവൈദ്യന്‍, മരങ്ങാട് ഗോവിന്ദന്‍ നായര്‍ വൈദ്യര്‍, ചക്കുവരയ്ക്കല്‍ ശ്രീധരന്‍വൈദ്യര്‍, തലച്ചിറ ആര്‍.രാമചന്ദ്രന്‍ ഉണ്ണിത്താന്‍ വൈദ്യര്‍ തുടങ്ങിയവര്‍ വെട്ടക്കവലയിലെ മണ്‍മറഞ്ഞ ഭിഷഗ്വര ശ്രേഷ്ഠന്‍മാരാണ്. ഒരു നൂറ്റണ്ടിനു മുന്‍പുതന്നെ വെട്ടിക്കവല പഞ്ചായത്തില്‍ വിദ്യാഭ്യാസസ്ഥാപനങ്ങള്‍ കാര്യക്ഷമമായി പ്രവര്‍ത്തിച്ചിരുന്നു. വെട്ടിക്കവല, സദാനന്ദപുരം, ചക്കുവരയ്ക്കല്‍ എന്നിവിടങ്ങളിലാണ് പ്രാചീന വിദ്യാലയങ്ങള്‍ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിരുന്നത്. 1940-കളില്‍തന്നെ, തലച്ചിറ, കോക്കാട്, കോട്ടവട്ടം പ്രദേശങ്ങളില്‍ സ്കൂളുകള്‍ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. മറ്റു സ്കൂളുകള്‍ 1947-നു ശേഷമാണ് നിലവില്‍ വന്നത്. കോളേജ് വിദ്യാഭ്യാസത്തിനായി തിരുവനന്തപുരം, കൊല്ലം, കോട്ടയം എന്നീ സ്ഥലങ്ങളില്‍ പോകുകയേ മാര്‍ഗ്ഗമുണ്ടായിരുന്നുള്ളു. കഴിഞ്ഞ തലമുറകളിലെ നിലത്തെഴുത്താശാന്മാരുടെ സേവനം സ്മരണീയമാണ്. ഓലയും നാരായവുമുപയോഗിച്ചായിരുന്നു എഴുത്ത്. അന്ന് ഒന്നിലും രണ്ടിലും ചേരാമായിരുന്നു. അധ്യാപകരുടെ അന്നത്തെ വേഷം മുണ്ടും തോര്‍ത്തുമായിരുന്നു. 1097-നു ശേഷമാണ് ഷര്‍ട്ട് ഉപയോഗിച്ചുതുടങ്ങിയത്. തലയില്‍ കുടുമി ഉണ്ടായിരുന്നു. ഹിന്ദുക്കള്‍ക്ക് കാതില്‍ കടുക്കന്‍ നിര്‍ബന്ധമായിരുന്നു. സ്ത്രീകളുടെ വേഷം റൌക്കയും മുണ്ടുമായിരുന്നു പണക്കാരായ ക്രിസ്ത്യാനിസ്ത്രീകള്‍ക്ക് നേറ്റിച്ചട്ടയും മുണ്ടും കാണാമായിരുന്നു. ഗ്രന്ഥശാലാപ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ പ്രാരംഭദിശയില്‍ത്തന്നെ വെട്ടിക്കവല പഞ്ചായത്തിലും വായനശാലകളും, ഗ്രന്ഥശാലകളും ഉയര്‍ന്നുവന്നുതുടങ്ങിയിരുന്നു. വെട്ടിക്കവല, സദാന്ദപുരം, കോട്ടവട്ടം, ചക്കുവരയ്ക്കല്‍, കോക്കാട് എന്നിവിടങ്ങളിലെ ഗ്രന്ഥശാലകള്‍ അരനൂറ്റാണ്ടിലധികം പഴക്കമുള്ളവയാണ്. മതപരമോ വര്‍ഗ്ഗീയമോ ആയ അലോസരങ്ങള്‍ ഈ പഞ്ചായത്തിന്റെ ചരിത്രത്തില്‍ ഒരു കാലത്തും കാണാന്‍ കഴിയുന്നതല്ല. പരസ്പര സൌഹാര്‍ദ്ദത്തിലും സഹകരണത്തിലും സ്നേഹത്തിലും അധിഷ്ഠിതമായ ജീവിതശൈലിയാണ് പണ്ടുമുതലേ ഇവിടുത്തെ ജനങ്ങള്‍ തുടര്‍ന്നുവരുന്നത്. കൃഷിയില്‍നിന്ന് ഇന്ന് കിട്ടുന്നതുപോലെയുള്ള വിളവ് പഴയകാലത്ത് കിട്ടിയിരുന്നില്ല. രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധകാലത്ത് ഗോതമ്പ്, ചോളം, ബജറ തുടങ്ങിയ ധാന്യങ്ങളായിരുന്നു ജനങ്ങള്‍ക്ക് ആഹാരത്തിനായി ലഭിച്ചിരുന്നത്. സമ്പന്നകുടുംബങ്ങളില്‍ രാവിലെ കരുപ്പട്ടിക്കാപ്പിയും കഞ്ഞിയും കറിയും കാണുമായിരുന്നു. 1110-ലാണ് കാപ്പി, തേയില ഇവയുടെ പ്രചരിച്ചുതുടങ്ങിയത്. അക്കാലത്ത് പാത്രങ്ങളിലായിരുന്നില്ല തൊഴിലാളികള്‍ക്ക് ആഹാരം കൊടുത്തിരുന്നത്. 1940-കള്‍ക്കു മുമ്പുതന്നെ എം.സി.റോഡ് നിലവില്‍ വന്നിരുന്നു. വാര്‍ഡുകളെ തമ്മില്‍ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന റോഡുകളൊന്നും ഇല്ലായിരുന്നു. ചെങ്ങമനാട്ടുനിന്നും കൊല്ലത്തേക്കും സദാനന്ദപുരത്തുനിന്നും ഏതാനും സ്ഥലത്തേക്കും ബസുണ്ടായിരുന്നു. സമ്പന്നകുടുംബങ്ങളില്‍ വില്ലുവണ്ടി ഉണ്ടായിരുന്നു.